Απειρωτάν

Τα μαθήματα λίγα ,  μα οι γνώσεις ουσιαστικές!
Μικροί οι βαθμοί μα η αξία τους μεγάλη!
 
Ελάχιστοι οι μαθητές που κατάφερναν να συνεχίσουν τις σπουδές τους προχωρώντας από την Δημοτική Εκπαίδευση στις επόμενες βαθμίδες (σχολαρχείο για τους παλιούς,  εξατάξιο γυμνάσιο ή γυμνάσιο και Λύκειο για τους νεότερους).
Όσοι τα κατάφερναν όμως, ήσαν όχι απλά άξιοι αλλά πραγματικοί φωστήρες.
Οι έντονες κοινωνικές ανάγκες για επιβίωση, υπήρξαν για πολλούς ανυπέρβλητο εμπόδιο για την συνέχιση κι ολοκλήρωση των σπουδών τους.

.. από τις πιο σημαντικές πτυχές, αν όχι η σημαντικότερη, στην ζωή του Ηπειρώτη ( και της Ηπειρώτισσας φυσικά) , ήταν η στιγμή του γάμου.
Η ολοκλήρωση της προσωπικότητας κι η απαρχή μιας νέας ζωής στηριγμένη στα ιδανικά και στις αξίες των προγόνων μας , αποτελούσε για τον άνθρωπο του κοντινού παρελθόντος σε αντίθεση με τον σημερινό άνθρωπο, ιδιαίτερο κι αξιοσέβαστο γεγονός.
Τελούταν με μεγαλοπρέπεια και κοσμούταν με πλήθος εθίμων και παραδόσεων .
Η θέση της γυναίκας στο γάμο σε αντίθεση με αυτό που επιφανειακά εκφράζει η πατριαρχική οικογένεια στην Ήπειρο , ήταν κυρίαρχη. Ήταν ο θεμέλιος λίθος της οικιακής οικονομίας που με τον τρόπο της δεκαπλασίαζε το ιδρώτα του άνδρα της, κρατούσε το σπιτικό της (η γυναίκα φτιάχνει το σπίτι και η γυναίκα το χαλάει, έλεγαν οι παλαιοί) και μεγάλωνε τα παιδιά της με αγνές κι ηθικές αρχές.
 
- οι φωτογραφίες που ακολουθούν είναι από το προσωπικό αρχείο του Κωνσταντίνου Τσιάντα, Λεωνίδα Μαγκάκη, Απόστολου Μαλάμη, Βασίλη Βανούση, Κωσταρέλλα Ιωάννη και Χρήστου Μπόνιου.

Στις 24 Απριλίου 2010 θα πραγματοποιηθεί  Ηπειρώτικη Βραδιά από τον Σύλλογο Ηπειρωτών Κοζάνης στο οικογενειακό Κέντρο "Bora-Bora" (ΜΠΟΡΑ-ΜΠΟΡΑ), με την παραδοσιακή ηπειρώτικη ορχήστρα  του Ηλία Πλαστήρα.
(για περισσότερες πληροφορίες  ανατρέξτε στην ενότητα της ιστοσελίδας μας Ευρετήριο – Χοροί)

Αποσπάσματα από την διαθήκη του Νικολάου Ζωσιμά ( συντάχτηκε στις 18 Μαρτίου 1841 )

 Στο όνομα Της Αγίας και Ομοουσίου και αδιαιρέτου Τριάδος , Του Πατρός και Του Υιού και Του Αγίου Πνεύματος, Αμήν.

… έχοντας με θεϊκή ευσπλαχνία, σώο το νου και υγιή τη σκέψη μου, όλες τις αισθήσεις μου, επειδή φοβάμαι το άδηλο και απρόοπτο του θανάτου, αποφάσισα, με δική μου θέληση και ελεύθερη γνώμη, με την παρούσα διαθήκη μου, να τακτοποιήσω όλη την κοινή, με τους μακαρίτες αδελφούς μου, και αμέριστη περιουσία, που μας χάρισε σε τούτο το μάταιο βίο, η άπειρη ευσπλαχνία του Παναγάθου Θεού, με τους προσωπικούς μας μόχθους και ιδρώτα. Αυτής της περιουσίας έμεινα εγώ μόνος, νόμιμος και τέλειος κληρονόμος επιθυμώ δε απλά να την ονομάζω δική μας.