|
ράβδα (η):
|
μεγάλη βέργα που ραβδίζουν τις καρυδιές
|
|
ραγοβύζ' (το):
|
πιπίλα
|
|
ρακοκάζανο (το):
|
αποστακτήρας τσίπουρου
|
|
ρακοκανάτας (ο):
|
αυτός που πίνει πολύ τσίπουρο
|
|
ράμα (το):
|
σκοινί που χρησιμοποιούν οι ξυλοκόποι για τη χάραξη ευθείας
|
|
ραμαντάν’ς (ο):
|
ασουλούπωτος άνθρωπος
|
|
ραμί (το):
|
παιχνίδι με τράπουλα
|
|
ρεβά ή ριβά (επίρ.):
|
πλαγιαστά, λοξά
|
|
ρέβου (ρ.):
|
αδυνατίζω
|
|
ρεκάζου (ρ.):
|
κλαίω σπαράζοντας
|
|
ρεκομανάου (ρ.):
|
κλαίω δυνατά και ασταμάτητα
|
|
ρεμπελιάζου (ρ.):
|
τεμπελιάζω
|
|
ρεμπεσκές (ο):
|
απεριποίητος, ακατάστατος
|
|
ρεντζούλ’ (το):
|
κουρέλι
|
|
ρ'ζαύτ' (το):
|
κρόταφος
|
|
ριζίλ’ (το):
|
γελοιοποίηση
|
|
ριζό (το):
|
πρόποδες του βουνού
|
|
ριμ-ντιμ ():
|
εδώ κι εκεί
|
|
ριμπάπ’ (το):
|
ξυλοκόπημα
|
|
ρ'μάδ' (το):
|
ερείπιο, χάλασμα
|
|
ρογγίζου (ρ.):
|
κόβω δέντρα του δάσους για να δημιουργήσω χωράφια
|
|
ρογκάτσ’κο (το):
|
αρσενικό ζώο στο οποίο δεν πέτυχε ο ευνουχισμός
|
|
ρόκα (η):
|
καρπός καλαμποκιάς, διχαλωτό ξύλο για το γνέσιμο του μαλλιού
|
|
ροκιά (η):
|
το φυτό της καλαμποκιάς
|
|
ροκόφ’λλο (το):
|
ένα από τα φύλλα που καλύπτουν τον καρπό της καλαμποκιάς
|
|
ρουμπουέλατο (το):
|
κουκουνάρι του έλατου
|
|
ρουπακιά (η):
|
περιοχή με χαμηλά πουρνάρια
|
|
ρουπώνου (ρ.):
|
χορταίνω
|
|
ρούσος (ο):
|
ξανθός
|
|
ρουχνάου (ρ.):
|
ροχαλίζω
|
Ρ
Tags: