ΑΓΙΟΙ ΤΗΣ ΒΟΡΕΙΟΥ ΗΠΕΙΡΟΥ
Στην ενότητα αυτή περιλαμβάνονται οι Άγιοι που είτε κατάγονται από την Βόρειο Ήπειρο είτε μαρτύρησαν σ' αυτήν.
Η αναφορά στη γωεωγραφική περιοχή της Βορείου Ηπείρου , η οποία σήμερα με διεθνείς συμβάσεις, πλήρως αποδεκτές από την Χώρα μας, βρίσκεται στην δικαιοδοσία άλλους Κράτους γίνεται με μόνο σκοπό την ολοκλήρωση του έργου για τους Άγιους της Ηπείρου έτσι ώστε ο αναγνώστης της ιστοσελίδας μας να έχει μία πιο ολοκληρωμένη εικόνα για την Ορθοδοξία που άνθισε κι ανθεί στη γη της Ηπείρου.
ΑΓΙΟΣ ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΥΛΩΝΟΣ
ΑΓΙΟΣ ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΥΛΩΝΟΣ
Ό Άγιος Ελευθέριος γεννήθηκε στην Ελλάδα και έζησε το 2ο αιώνα μ.Χ.
Τότε αυτοκράτορας ήταν ό Κόμμοδος και ό Σεπτίμιος Σεβήρος.
'Ορφανός από πατέρα, ανατράφηκε σύμφωνα με τίς επιταγές του Ευαγγελίου από την ευσεβέστατη και φιλάνθρωπη μητέρα του, Άνθια. Διακαής πόθος της Άνθίας ήταν να επισκεφθεί τη Ρώμη, πού τα χώματα της είχαν βαφεί με το αίμα των Αποστόλων Πέτρου και Παύλου.
Κάποτε, λοιπόν, αποφάσισε και πήγε. Μαζί πήρε και το νεαρό γιο της Ελευθέριο. Ό επίσκοπος Ρώμης, όταν είδε τον Ελευθέριο, εκτιμώντας την πολλή νοημοσύνη του, τη θερμή πίστη και το αγνό ήθος του, τον έλαβε υπό την προστασίαν του. Μετά από λίγα χρόνια τον χειροτόνησε διάκονο και έπειτα Ιερέα.
Από τη θέση αυτή ό Ελευθέριος αγωνίστηκε με ζήλο για τη διδαχή του ποιμνίου, και σε έργα φιλανθρωπίας. Γι' αυτό και το έτος 182 μ.Χ., με κοινή ψήφο κλήρου και λαού, ανήλθε στον επισκοπικό θρόνο της Ρώμης. Ή φήμη της αρετής του έφθασε μέχρι τη Βρετανία.
Έτσι, ό βασιλιάς αυτής Λούκιος έγραψε επιστολή στον 'Ελευθέριο και του δήλωνε ότι αυτός και ό λαός του επιθυμούσαν να γίνουν χριστιανοί. Ό 'Ελευθέριος αμέσως ανταποκρίθηκε, στέλνοντας δύο εκπαιδευμένους στην πίστη άνδρες, πού κατήχησαν και βάπτισαν χριστιανούς το Λούκιο με το λαό του.
Όταν ό Σεπτίμιος Σεβήρος εξήγειρε διωγμό κατά των χριστιανών, ό 'Ελευθέριος τον ήλεγξε θαρραλέα. Τότε διατάχθηκε ό μαρτυρικός θάνατος του, μαζί με τη μητέρα του Άνθια.
Έτσι ό Ελευθέριος πέρασε "εις την ελευθερίαν της δόξης των τέκνων του Θεοϋ"1.
Δηλαδή στην ελευθερία της ένδοξης κατάστασης των παιδιών του θεού.
1. προς Ρωμαίους, η' 21.
ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΓΩΝΙΑ
Ο ΑΓΙΟΣ ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΣ ΚΑΙ ΙΣΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΟΣΜΑΣ Ο ΑΙΤΩΛΟΣ
Ο ΑΓΙΟΣ ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΣ ΚΑΙ ΙΣΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΟΣΜΑΣ Ο ΑΙΤΩΛΟΣ
Ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός, υπήρξε μοναχός , εθνομάρτυρας και μέγας διδάσκαλος και φωτιστής του υπόδουλου Γένους.
Οι γονείς του καταγόταν από την 'Ηπειρο.
Ο πατέρας του ήταν από το Γραμμένο των Ιωαννίνων και η μητέρα του από το Βραχώρι της Παραμυθιάς.
Γεννήθηκε στο χωριό Μέγα Δέντρο της Αιτωλίας το 1714. Τα πρώτα γράμματα ο Κώνστας , όπως ήταν το κατά κόσμο όνομα του Αγίου ,τα έμαθε στο Κρυφό Σχολειό του Μοναστηριού της Αγίας Παρασκευής στη Μάνδρα Θέρμου.Το 1743 πηγαίνει στην Αθωνιάδα Σχολή του Αγίου ΄Ορους όπου δίδασκε ο φημισμένος δάσκαλος Ευγένιος Βούλγαρης, ο οποίος τον μυεί στα μεγάλα σχέδια του για την απελευθέρωση του Έθνους.
Το 1759 εκάρει μοναχός στην Ιερά Μονή Αγίου Φιλοθέου και το 1760 εγκαταλείπει τη Μονή και πηγαίνει στην Κωνσταντινούπολη, για να συναντήσει τον δάσκαλο και αδερφό του Χρύσανθο, για να λάβει την γνώμη του για το μεγάλο εγχείρημά του, να περιοδεύσει σε όλη την Ρωμιοσύνη .
Λαμβάνει την ευλογία και την έγγραφη άδεια του ίδιου του Πατριάρχη Σεραφείμ από το Δέλβινο να εγκαταλείψει το Άγιο Όρος και να περιοδεύσει στην υπόδουλη Ελλάδα για να εμψυχώσει τους υπόδουλους Έλληνες να μορφώσει τα παιδιά τους , να μάθουν το Ευαγγέλιοκαι την Ιστορία τους,να μείνουν Ρωμιοί και να μην τουρκέψουν και χαθεί το Γένος. Διδάσκει τη γνώση του Θείου θελήματος, την Ορθοδοξία και την Ορθοπραξία, ενώ ο ίδιος ζει ασκητικά και λιτοδίαιτα, με μόνη περιουσία το ράσο του και το ραβδί του.
“Δέν έχω μήτε σακούλα, μήτε σπίτι, μήτε κασέλλα, μήτε άλλο ράσο, αλλά παρακαλώ και τον Θεό να μην μού δώσει μέχρι τέλους της ζωής μου, διότι ώσάν κάμνω άρχήν να παίρνω άσπρα, έχασα τους αδελφούς μου”, δηλώνει χαρακτηριστικά ο ίδιος ο Άγιος.
Κατασυκοφαντείται στους Τούρκους από τους Εβραίους της εποχής του , τα συμφέροντα των οποίων θίγονται από τα κηρύγματά του, μια που δίδασκε στους υπόδουλους ραγιάδες να μην δουλεύουν τις Κυριακές και τις εορτές αλλά να τις αφιερώνουν στον Θεό.
Στις 24 Αυγούστου 1779 οι Τουρκαλβανοί κρεμούν τον Άγιο στο Καλικόντασι της Βορείου Ηπείρου με τη κατηγορία ότι ξεσήκωνε τους Έλληνες κατά των Τούρκων για να αποκτήσουν την ελευθερία τους.
Το τίμιο λείψανο του , το σύρουν και το πετούν στο ποταμό Αψό βάζοντάς του μια πέτρα στο λαιμό, για να μην βρεθεί από τους Χριστιανούς. Με θεία πρόνοια όμως και με την ευλογία που είχε ο Άγιος , το λείψανό του βρίσκεται τρεις ημέρες μετά τον θάνατό του από τον παπά - Μάρκο, εφημέριο της εκκλησίας της Υπεραγίας Θεοτόκου στο Κολικόντασι , «να πλέει επάνω στο νερό του ποταμού και να στέκεται όρθιο, σαν να ήταν εν ζωή!!!»
Η μνήμη του εορτάζεται στις 24 Αυγούστου κάθε έτους.
Το έργο του
Αδύναμες κι ανίσχυρες ο λέξεις να αποτυπώσουν το μέγεθος του έργου του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού.
Σε μια εποχή που οι αποστάσεις είναι μεγάλες , τα μέσα μετακίνησης ανύπαρκτα , ο κόσμος εξουθενωμένος από την σκλαβιά και τις κακουχίες, η εκμετάλλευση στο μεγαλείο της και η ανθρώπινη ζωή να έχει μηδαμινή αξία μπροστά στα μάτια του Τούρκου κατακτητή, ο Άγιος Κοσμάς κατορθώνει με την χάρη και ευλογία του Θεού να συμβάλλει ουσιαστικά στο χτίσιμο 210 νέων Ελληνικών Σχολείων και στην επαναλειτουργία άλλων χιλίων εκατό. Φτιάχνει 4.000 κολυμβήθρες από τις εισφορές των πλουσίων για να βαπτίζονται τα φτωχά Ελληνόπουλα της σκλαβωμένης Πατρίδας και ελευθερώνει 1.500 Χριστιανές παραμάνες από τα παλάτια των πασάδων και των μπέηδων.
Με τις ευλογίες του και τις προτροπές του μπολιάζονται χιλιάδες άγρια δέντρα για να μετατραπούν σε καρποφόρα και να ταΐσουν τους πεινασμένους Έλληνες. Με την θεία χάρη θεραπεύει παράλυτους, γιατρεύει αρρώστους και ανασταίνει νεκρούς. Όπου κηρύττει στήνει μεγάλο σταυρό και μιλά απλά στον λαό ακουμπώντας τις ψυχές τους και ενδυναμώνοντας το Ελληνορθόδοξο φρόνημά τους.
Με το προφητικό χάρισμα που του δίδεται από τον Θεό μιλά για το «ποθούμενο» , την λευτεριά των Ελλήνων, αλλά και για τα μελλούμενα.
-Θα δείτε στον κάμπο αμάξι χωρίς άλογα να τρέχει γρηγορότερα από τον λαγό.
- Θα 'ρθει καιρός που θα ζωσθεί ο τόπος με μια κλωστή.
-Θα 'ρθει καιρός που οι άνθρωποι θα ομιλούν από ένα μακρινό μέρος σε άλλο, σαν να 'ναι σε πλαγινά δωμάτια, π.χ. από την Πόλη στη Ρωσία.
-Θα δείτε να πετάνε άνθρωποι στον ουρανό σαν μαυροπούλια και να ρίχνουν φωτιά στον κόσμο. Όσοι θα ζουν τότε θα τρέξουν στα μνήματα και θα φωνάζουν: Εβγάτε σεις οι πεθαμένοι να μπούμε μείς οι ζωντανοί .
-Θα 'ρθει καιρός που θα διευθύνουν τον κόσμο τα άλαλα και τα μπάλαλα. -Από τρία μπουγάζια στενά, Κρα, Κράψη και Μουζίνα, θα περνούν πολλά στρατεύματα για την Πόλη. Καλόν είναι τα γυναικόπαιδα να βγουν στα βουνά. Θα σας ρωτούν αν είναι μακριά η Πόλη. εσείς να μη λέτε την αλήθεια, διότι θα σας κακοποιήσουν. Ο στρατός αυτός δεν θα φθάσει στην Πόλη, στη μέση του δρόμου θα μάθει ότι ο πόλεμος ετελείωσε.
-Να 'χετε το σταυρό στο μέτωπο, για να σας γνωρίσουν ότι είσθε χριστιανοί.
– Θα ΄ναι καιρός που οι Ρωμιοί θα τρώγονται συνατοί τους. Εγώ δε, σας συνιστώ αγάπη και ομόνοια.
- Οι πλούσιοι θα γίνουν φτωχοί και οι φτωχοί θα πεθαίνουν.
- Μια φούχτα μάλαμα, μια φούχτα αλεύρι.
- Καλότυχος ποιός θα ζήσει μετά το Γενικό Πόλεμο. Θα τρώει μ' ασημένιο χουλιάρι. Εσείς δεν θα τα ιδήτε αυτά. Τα δισέγγονά σας αρύς και πού.
- Θα ‘ρθει καιρός που δεν θα παρατηρείται αυτή η αρμονία που είναι σήμερα μεταξύ λαού και κλήρου.
- Θα βάλουν φόρο στις κότες και στα παράθυρα.
Ο ΟΣΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΚΟΥΚΟΥΖΕΛΗΣ
Ο ΟΣΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΚΟΥΚΟΥΖΕΛΗΣ
Ο Ιωάννης Κουκουζέλης (περ. 1280-περ. 1360) είναι άγιος και σπουδαίος υμνογράφος τηςΟρθόδοξης Εκκλησίας, ο οποίος άκμασε τον 12ο αι. Θεωρείται ο δεύτερος μεγαλύτερος μελοποιός μετά τον Ιωάννη Δαμασκηνό , που χαρακτηρίζεται ως "Μαΐστωρ της μουσικής", ενώ τον αποκαλούσαν ως "Αγγελόφωνο" και "Καλλικέλαδο".
Ο Βίος του
Ο Ιωάννης γεννήθηκε γύρω στο 1280 στο Δυρράχιο και ήταν μέλος αγροτικής οικογένειας. Καθώς είχε εξαιρετική φωνή πήγε στην Κωνσταντινούπολη για να σπουδάσει στην αυτοκρατορική σχολή.
Τα πρώτα χρόνια των σπουδών του υπήρξαν δύσκολα. Αργότερα γνώρισε τον ηγούμενο της Μεγίστης Λαύρας από τον οποίο έμαθε για τη μοναχική ζωή στο Άγιο Όρος και αποφάσισε να γίνει μοναχός.
Στο μεταξύ όμως ο αυτοκράτορας που είχε εκτιμήσει την τέχνη του, τον είχε διορίσει αρχιμουσικό των αυτοκρατορικών ψαλτών και ήθελε να τον παντρέψει με την κόρη κάποιου άρχοντα.
Τότε ο Ιωάννης, πήγε στον τόπο της γέννησής του για να πάρει τάχα την μητρική συγκατάθεση για τον γάμο. Όμως συνεννοήθηκε με φίλους του να πουν στη μητέρα του ψέματα ότι είχε πεθάνει.
Κατά την παράδοση λέγεται πως ακούγοντας κρυφά τη θρηνωδία (μοιρολόγι) της μητέρας του, συνέθεσε το θρήνο με τίτλο "Βουλγάρα". Στη συνέχεια πήγε στο Άγιο Όρος, στη μονή της Λαύρας αποκρύπτοντας την ταυτότητά του.
Όταν τον ρώτησε ο θυρωρός ποιος ήταν αποκρίθηκε ότι είναι χωρικός, βοσκός προβάτων κι ότι επιθυμεί το μοναχικό σχήμα. Όταν ο θυρωρός παρατήρησε ότι ήταν πολύ νέος, ο Ιωάννης απάντησε ταπεινά με τη ρήση του Προφήτη Ιερεμία «Αγαθόν ανδρί, όταν άρη ζυγόν εν τη νεότητι αυτού».
Στη Μονή της Λαύρας εκάρη μοναχός και τον διόρισαν ποιμένα των τράγων της μονής.
Σύμφωνα με την παράδοση όταν έβγαζε στην βοσκή τους τράγους, αυτοί γύριζαν αργά το απόγευμα πίσω στην στάνη τους σχεδόν νηστικοί, σε αντίθεση με άλλες φορές που τους έβοσκαν άλλοι πατέρες.
Ο Ηγούμενος ανέθεσε σε κάποιον μοναχό να παρακολουθήσει τον Ιωάννη για να δει τι συνέβαινε.
Ο μοναχός διηγήθηκε ότι καθώς έβοσκαν τα ζώα, ο Κουκουζέλης άρχισε να ψάλλει και τότε εκείνα σταμάτησαν να τρώνε και τον άκουγαν με προσοχή. Όταν σταματούσε, τότε άρχιζαν πάλι να τρώνε.
Τότε ο ηγούμενος τον προσκάλεσε με αποτέλεσμα να αποκαλυφθεί η ταυτότητά του.
Αρχικά τον επιτίμησε που δεν είχε αποκαλύψει ποιος ήταν.
Μάλιστα έγραψε τα τεκταινόμενα στον αυτοκράτορα, ο οποίος συμφώνησε να μην ενοχλήσει το μουσικό που είχε "δραπετεύσει" από το παλάτι.
Από τότε ο Ιωάννης ζούσε μέσα σε κελί της Λαύρας, και τις Κυριακές και εορτές έψαλε στον ναό με τους άλλους ιεροψάλτες. Μετά από οσιακό βίο, ανακηρύχθηκε Άγιος και η μνήμη του τιμάται την 1η Οκτωβρίου.
Αξιομηνμόνευτα περιστατικά
Σύμφωνα με την παράδοση, σε κάποια
παννυχίδα, Σάββατο της Ε΄ εβδομάδας των Νηστειών, όταν ψάλλεται ο Ακάθιστος Ύμνος, μετά το τέλος του κανόνα ο Ιωάννης αποκοιμήθηκε στο στασίδι, κουρασμένος από την αγρυπνία. Εκεί είδε σε όραμα ότι ήρθε η Θεοτόκος και του έδωσε ένα χρυσό νόμισμα, επειδή είχε ψάλλει πολύ κατανυκτικά τον ύμνο της. Αμέσως ξύπνησε, και βρήκε στο χέρι του το δώρο της Θεοτόκου. Αυτό το χρυσό νόμισμα το έκοψαν στα δύο. Το μισό βρίσκεται σήμερα δίπλα την εικόνα της Θεοτόκου στο ναό της Λαύρας και το άλλο μισό εστάλη στη Ρωσία.
Το έργο του
Ο Ιωάννης Κουκουζέλης επέφερε τροποποιήσεις και μεταβολές ή προσθαφαιρέσεις στα σημεία της συμβολικής γραφής των μελωδιών που είχε καθιερώσει ο Ιωάννης ο Δαμασκηνός.
Συνέγραψε θεωρητικό έργον περί Μουσικής τέχνης, και βιβλίο με μουσικά σημεία που περιέχει εκκλησιαστικά άσματα. Δημιούργησε το λεγόμενο Μέγα Ίσον της Παπαδικής, το οποίο αργότερα μεταφέρθηκε στη νέα μουσική παρασημαντική από τον Πέτρο τον Πελλοποννήσιο . Δημιούργησε τον κυκλικό Μέγιστο Τροχό της μουσικής, ο οποίος έχει γύρω του άλλους τέσσερις μικρότερους Τροχούς.
Καθένας από αυτούς παριστάνει με μαρτυρίες την πλάγια πτώση του κάθε πλαγίου ήχου προς τον κύριο ήχο του. Οι οκτώ ήχοι της εκκλησιαστικής μας μουσικής παραβάλλονται με τους οκτώ ήχους των αρχαίων.
Πάνω και κάτω από τους μικρότερους τροχούς δίνονται ολογράφως τα ονόματα των κυρίων και πλαγίων ήχων: Δώριος, Λύδιος, Φρύγιος, Μιξολύδιος, Υποδώριος, Υπολύδιος, Υποφρύγιος, Υπομιξολύδιος.
Ο άγιος Ιωάννης Κουκουζέλης μουσούργησε κατά τους οκτώ ήχους Χερουβικά σύντομα και μακρά έντεχνα. Από αυτά σώζεται ένα σε ήχο πλάγιο του δευτέρου (παλατιανό), ένα Κοινωνικό «Αινείτε» σε ήχο πλάγιο του πρώτου, και ένα «Γεύσασθε» σε ήχο πλάγιο του πρώτου.
Σώζονται επίσης τα μεγάλα και έντεχνα Ανοιξαντάρια, το αργό «Μακάριος ανήρ», το (εις την αρτοκλασία) «Χαίρε κεχαριτωμένη» κατ’ αναγραμματισμό σε ήχο Α΄ τετράφωνο, Αλληλουάρια σε ήχο πρώτο και πλάγιο του πρώτου, το «Άνωθεν oι Προφήται», την φήμη «Τον δεσπότην και αρχιερέα», πολυελέους, δοχές, καλοφωνικούς ειρμούς, πασαπνοάρια και πολλά άλλα. Κάποια από αυτά έχουν εκδοθεί, ενώ άλλα είναι ανέκδοτα. Η παρασημαντική του βρισκόταν σε χρήση μέχρι των μέσων του ΙΗ' αιώνα, οπότε ο Πρωτοψάλτης της Μ. Εκκλησίας Ιωάννης ο Τραπεζούντιος (1756), μετά από αίτημα του Οικουμενικού Πατριάρχου Κυρίλλου του από Νικομηδείας, άλλαξε το σύστημα των χαρακτήρων, εισάγοντας απλούστερη μέθοδο παρασημαντικής.
Τα μουσικά χειρόγραφα του αγίου Ιωάννη Κουκουζέλη φυλάσσονται στις Βιβλιοθήκες της Κωνσταντινούπολης, της Θεσσαλονίκης, των Αθηνών, του Άγιου Όρους, του Βατικανού, του Παρισιού, της Βιέννης και άλλων πόλεων.
http://el.wikipedia.org
από OrthodoxWiki
Ο ΑΓΙΟΣ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΒΛΑΔΙΜΗΡΟΥ
Ο ΑΓΙΟΣ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΒΛΑΔΙΜΗΡΟΥ
Ο Άγιος Μάρτυς Ιωάννης του Βλαδιμήρου γεννήθηκε τον 10ο αιώνα μ.Χ. στο Βλαδιμίρ της Βουλγαρίας και έζησε κατά τους χρόνους του αυτοκράτορα Βασιλείου Α' του Μακεδόνος (867 - 886 μ.Χ.). Ήταν υιός του Νεεμάν, υιού του πρώτου βασιλέως των Αχριδών Συμεών και της Άννης, ευσεβεστάτων Ορθοδόξων Χριστιανών. Από την παιδική του ηλικία ανατράφηκε με παιδεία και νουθεσία Κυρίου από τους γονείς του και τον Επίσκοπο Αχρίδος Νικόλαο.
Ο τσάρος της Βουλγαρίας Σαμουήλ - Στέφανος (940 - 1018 μ.Χ.), θέλοντας να υποτάξει τον Άγιο, τον φυλάκισε. Στη φυλακή, Άγγελος Κυρίου εμφανίσθηκε στον Άγιο και του αποκάλυψε το μαρτυρικό τέλος του, το οποίο δεν θα αργούσε. Μέσα στα πλαίσια των διπλωματικών του ενεργειών ο τσάρος της Βουλγαρίας τον νύμφευσε με την θυγατέρα του Κορσάρα, όμως ο Άγιος διαφύλαξε την παρθενία του.
Αφού κατέστη αυτεξούσιος βασιλέας των Σέρβων, επιδόθηκε με μεγαλύτερο ζήλο στη διάδοση και εδραίωση της Ορθοδόξου πίστεως, αφού όρισε προς τον σκοπό αυτό διδασκάλους και κήρυκες και ίδρυσε ταυτόχρονα μοναστήρια, εκκλησίες και νοσοκομεία. Μεταξύ των μονών που ιδρύθηκαν από αυτόν, ήταν και ευκτήριος οίκος βρισκόμενος μέσα σε δάσος, στον οποίο προσερχόταν καθημερινά και προσευχόταν. Ήταν πράος, δίκαιος, γενναίος και ευσεβής. Από αγάπη προς τον Θεό βοήθησε την Εκκλησία στο έργο της αντιμετωπίζοντας τους αιρετικούς και ιδιαίτερα τους Βογομίλους.
Η αποχή του από κάθε σαρκική συνάφεια με τη βασίλισσα σύζυγό του και οι καθημερινές απουσίες του για προσευχή, γέννησαν σε αυτή την υποψία ότι είχε σχέσεις με ξένες γυναίκες. Εξ αιτίας αυτού τον διέβαλε στον αδελφό της, ο οποίος αποφάσισε να τον φονεύσει. Όταν πέθανε ο τσάρος της Βουλγαρίας Σαμουήλ - Στέφανος, τσάρος στέφθηκε ο υιός του Ραντομίρ. Ο δίδυμος αδελφός του νέου τσάρου, Ιωάννης Βλαδισλάβος, παραπλανώντας τον Άγιο, τον κάλεσε να τον επισκεφθεί. Κατά την επίσκεψή του ο Άγιος Ιωάννης δολοφονήθηκε με ύπουλο τρόπο το 1015 μ.Χ. Η σύζυγός του, μετά το θάνατο του Αγίου, εγκαταβίωσε σε μοναστήρι, όπου ανοικοδόμησε ναό.
Ο Άγιος Ιωάννης και μετά το μαρτυρικό θάνατό του εξακολούθησε να ευεργετεί εκείνους που προσέτρεχαν με πίστη προς αυτόν και να θεραπεύει τους ασθενείς.
ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΣΥΝΑΞΑΡΙΣΤΗΣ
Ο ΟΣΙΟΣ ΝΗΦΩΝ Ο ΧΕΙΜΑΡΡΙΩΤΗΣ (ο Καυσοκαλιβίτης)
| |
|
Ο ΟΣΙΟΣ ΝΗΦΩΝ Ο ΧΕΙΜΑΡΡΙΩΤΗΣ (ο Καυσοκαλιβίτης)
Ὁ Ὅσιος Νήφων ἐγεννήθηκε, τὸ 1315, στὸ χωριὸ Λούκοβο τῆς Χειμάρρας, γι’ αὐτὸ καὶ ὀνομάζεται καὶ Χειμαρριώτης.
Ὁ πατέρας του ἦταν ἱερέας εὐλεβέστατος. Ἀπὸ μικρὸς μελετοῦσε τὴν Ἁγία Γραφὴ καὶ τοὺς βίους τῶν Ἁγίων καὶ ἔγινε πολυμαθέστατος.
Ἐπειδὴ διψοῦσε νὰ μάθει περισσότερο τὰ τῆς μοναχικῆς πολιτείας, κατέφυγε στὴ μονὴ Γηρομερίου, ὅπου ἔγινε ὑποτακτικὸς σὲ ἕνα γέροντα Σιναΐτη ἀσκητή. Ἐκεῖ ἐδιδάχθηκε τοὺς κανόνες τοῦ ἡσυχασμοῦ καὶ τὴν τέχνη τῆς νοερᾶς προσευχῆς.
Σὲ νεαρὴ ἡλικία εἰσῆλθε στὴ μονὴ τοῦ Μεσοποτάμου τοῦ Δελβίνου, ὅπου ἐκάρη μοναχὸς καὶ ἐχειροτονήθηκε πρεσβύτερος σὲ ἡλικία εἴκοσι ἐτῶν.
Ὁ Ὅσιος Νήφων, μετὰ τὴν κοίμηση τοῦ γέροντός του, ἦλθε γιὰ μεγαλύτερους ἀσκητικοὺς ἀγῶνες στὸ Ἅγιον Ὄρος, ὅπου ἐγκαταστάθηκε στὸ σπήλαιο τοῦ Ὁσίου Πέτρου τοῦ Ἀθωνίτου († 12 Ἰουνίου), κοντὰ στὰ μέρη τῆς ἱερᾶς μονῆς Μεγίστης Λαύρας.
Ἐκεῖ ἔγινε ὑποτακτικὸς τοῦ θαυμαστοῦ ἀσκητοῦ Θεογνώστου. Μετὰ τριετία ἀναχωρεῖ καὶ ἔρχεται στὸ Κάθισμα τοῦ Μεγάλου Βασιλείου, ὅπου ἔζησε 14 χρόνια μὲ ἄσκηση καὶ προσευχή.
Ἔζησε ἄλλη μιὰ τριετία ὡς ἐφημέριος στὰ Καθίσματα τῆς Μεγίστης Λαύρας καὶ ἀρκετὰ χρόνια στὰ Βουλευτήρια.
Ἐπειδὴ ὅμως ἀγαποῦσε τὴν ἡσυχία, κατέφυγε ὡς ὑποτακτικὸς στὸν Ὅσιο Μάξιμο τὸν Καυσοκαλυβίτη († 13 Ἰανουαρίου), ὅπου μὲ αὐστηρὴ ἄσκηση διήνυσε τὸν ὑπόλοιπο χρόνο τῆς ζωῆς του μὲ μετάνοια.
Ὁ Ὅσιος Νήφων ἐκοιμήθηκε μὲ εἰρήνη, τὸ 1411
|
| |
ΜΕΓΑΣ ΣΥΝΑΞΑΡΙΣΤΗΣ
Ο ΟΣΙΟΣ ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΣ ΕΡΑΣΜΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΝ ΑΥΤΩ 20.000 ΜΑΡΤΥΡΕΣ
Ο ΟΣΙΟΣ ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΣ ΕΡΑΣΜΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΝ ΑΥΤΩ 20.000 ΜΑΡΤΥΡΕΣ
Ο Όσιος Έρασμος καταγόταν από την Αντιόχεια της Συρίας και έζησε στα χρόνια των αυτοκρατόρων Διοκλητιανού και Μαξιμιανού.
Έγινε κληρικός (ίσως και επίσκοπος) και διέπρεψε στη μέριμνα υπέρ των φτωχών και στο κήρυγμα του ευαγγελίου.
Από τον πόθο να ελκύσει όσο γίνεται περισσότερες ψυχές στη ζωή του Χριστού επιδόθηκε σε ακατάπαυστες περιοδείες, στη διάρκεια των οποίων δίδασκε με ζήλο το λόγο του Θεού, που συνοδευόταν με θαύματα.
Κάποτε είχε φτάσει στη σημερινή Αχρίδα, όπου είδε να κηδεύουν ένα παιδί. Το θέαμα τον συγκίνησε, διότι ο πατέρας του το είχε μονάκριβο και θρηνούσε πολύ. Πλησίασε λοιπόν το φέρετρο, προσευχήθηκε, και αφού έπιασε το χέρι του το ανέστησε.
Το θαύμα κατέπληξε τους παρευρισκόμενους, και είχε σαν αποτέλεσμα πολλοί απ' αυτούς, μαζί με το παιδί και τον πατέρα, να βαπτιστούν χριστιανοί.
Κατόπιν δήλωσε στον αυτοκράτορα Μαξιμιανό, ότι άλλους θεούς, εκτός από τον αληθινό Θεό Ιησού Χριστό, δεν γνωρίζει.
Τότε υποβλήθηκε σε σκληρά μαρτύρια και ρίχτηκε στη φυλακή.
Αργότερα όμως ελευθερώθηκε και εξακολούθησε την αποστολική του διακονία, μέχρι τα βαθιά γεράματα.
Πέθανε ειρηνικά στην πόλη Χερμελία και αξιώθηκε μάλιστα, να δει πριν πεθάνει, σε όραμα, στεφάνι υπέρλαμπρο που κατέβαινε από τον ουρανό προς αυτόν.
ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΣΥΝΑΞΑΡΙΣΤΗΣ
Ο ΑΓΙΟΣ ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΣ ΝΙΚΗΤΑΣ
Ο ΑΓΙΟΣ ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΣ ΝΙΚΗΤΑΣ
Ο Άγιος Ιερομάρτυρας Νικήτας γεννήθηκε μεταξύ των ετών 1760 - 1770 μ.Χ. και καταγόταν από την Ήπειρο. Άλλοι συγγραφείς θεωρούν ότι ο Άγιος καταγόταν από την Τραπεζούντα του Πόντου και μάλιστα από την περιοχή των Λαζών. Την εκδοχή αυτή στηρίζουν κυρίως στην Ακολουθία των Αγιαννανιτών, που εγράφη το 1840 - 1850 μ.Χ. από τον μοναχό Ιάκωβο της Νέας Σκήτης και στην οποία αναφέρεται ότι ο Άγιος καταγόταν από την περιοχή των Λαζών του Πόντου, καθώς και στη λειψανοθήκη του Αγίου επί της οποίας αναγράφεται «Τοῦ Ἁγίου Ἱερομάρτυρος Νικήτα τοῦ Λαζοῦ».
Για τους γονείς και συγγενείς του Αγίου δεν γνωρίζουμε τίποτα το σπουδαίο. Ξέρουμε μόνο πως ήταν κρυπτοχριστιανοί.
Από το κείμενο του μαρτυρίου του δεν μας είναι γνωστό αν αρνήθηκε στην αρχή του βίου του τον Χριστό και έγινε Μωαμεθανός στις Σέρρες. Πάντως, γίνεται λόγος για την περιτομή την οποία υπέστη ο Άγιος.
Ο Άγιος έγινε μοναχός στη Σκήτη της Αγίας Άννης στο Άγιον Όρος.
Εκεί άρχισε τους πνευματικούς αγώνες ζώντας με νηστεία, αγρυπνία και προσευχή. Αργότερα χειροτονήθηκε διάκονος και πρεσβύτερος στη μονή του Αγίου Παντελεήμονος, την καλούμενη Ρωσική.
Καταληφθείς από τον πόθο του μαρτυρίου περιερχόταν τα περίχωρα των Σερρών και της Δράμας και κήρυττε ενώπιον των Τούρκων τον Χριστό ως αληθινό Θεό. Η απόφασή του ήταν να χύσει το αίμα του για την αγάπη του γλυκύτατου Ιησού.
Ο Άγιος Νικήτας εξομολογήθηκε στον προηγούμενο ιερομόναχο Κωνσταντίνο του μετοχίου της Παναγίας της Ηλιόκαλλης και μετέλαβε των Αχράντων Μυστηρίων. Αφού πέρασε από το ναό του Αγίου Γεωργίου, πήγε ύστερα στο τζαμί του Αχμέτ Πασά. Στο τζαμί αυτό έμενε ένας ιεροδιδάσκαλος των Τούρκων μαζί με τους ιεροσπουδαστές του. Ένας από τους μαθητές αυτούς ήταν χωλός και στα δύο πόδια.
Ο Άγιος Νικήτας του είπε ότι θα θεραπευθεί, εάν πιστέψει στον Χριστό.
Ο νεαρός Τούρκος ανέφερε αμέσως στον διδάσκαλό του τον λόγο που του είπε ο Άγιος.
Έτσι ο Άγιος συνελήφθη και οδηγήθηκε στο βοεβόδα των Σερρών, ο οποίος έδωσε εντολή να τον φλακίσουν. Κατά τον χρόνο της φυλακίσεώς του υπέστη πολλά και φρικώδη βασανιστήρια.
Το βράδυ του Μεγάλου Σαββάτου του έτους 1808 μ.Χ. ο Ισούχ μπέης διέταξε να εκτελεσθεί η απόφαση του θανάτου του Αγίου Νικήτα, τον οποίο κρέμασαν στην τοποθεσία Τζεριάχ - Παζάρ. Κοντά στον τόπο του μαρτυρίου του ήταν ο ναός του Αρχιστρατήγου Μιχαήλ.
Την ίδια νύχτα του μαρτυρίου ο διάκονος του ναού βγήκε από το κελλί του και είδε ένα μεγάλο φως να λάμπει σε όλη την γύρω περιοχή. Το λείψανο του Μάρτυρος έμεινε κρεμασμένο στην αγχόνη τρεις ημέρες. Την Τρίτη της Διακαινησίμου, το βράδυ, δόθηκε στους Χριστιανούς η άδεια να κατεβάσουν το ιερό λείψανο και να το ενταφιάσουν στο ναό του Αγίου Νικολάου των Σερρών.
Ο Άγιος στον τόπο του μαρτυρίου του, στις Σέρρες, τιμάται σαν Πολιούχος. Γιορτάζεται δε πανηγυρικά την Κυριακή του Θωμά.
ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΣΥΝΑΞΑΡΙΣΤΗΣ
Ο ΑΓΙΟΣ ΟΣΙΟΜΑΡΤΥΣ ΝΙΚΟΔΗΜΟΣ
Ο ΑΓΙΟΣ ΟΣΙΟΜΑΡΤΥΣ ΝΙΚΟΔΗΜΟΣ
Ο Άγιος Νικόδημος καταγόταν από το Ελβασάν της Ηπείρου και ανατράφηκε από γονείς ευσεβείς.
Όταν μεγάλωσε στην ηλικία, παντρεύτηκε χριστιανή γυναίκα και απέκτησε παιδιά.
Παρακινήθηκε όμως από τους Τούρκους και έγινε μωαμεθανός.
Κατόπιν βίαια περιέτεμε και τα παιδιά του, εκτός από ένα, που οι χριστιανοί κρυφά φυγάδευσαν στο Άγιο Όρος.
Όταν πήγε στο Άγιο Όρος να βρει το παιδί του και να το εξισλαμίσει, μετανόησε, επανήλθε στον Χριστιανισμό και παρέμεινε εκεί αφού εγκατέλειψε τα εγκόσμια. Κατόπιν έγινε μοναχός με το όνομα Νικόδημος. Τον κατέλαβε όμως ο πόθος του μαρτυρίου, γι' αυτό και προετοιμάστηκε με άσκηση, νηστεία και πολλή προσευχή. Κατόπιν πήρε την ευχή του οσίου Ακακίου του Καυσοκαλυβίτη και με δάκρυα χαράς έφυγε από το Άγιο Όρος.
Με νηστεία και εγκράτεια σ' όλη τη διάρκεια της πορείας του, έφθασε στο Ελβασάν. Εκεί αναγνωρίστηκε από τους Τούρκους, συνελήφθη και οδηγήθηκε στον πασά. Απέρριψε όλες τις κολακείες των Τούρκων και με θάρρος ομολόγησε τον Χριστό. Τότε παραδόθηκε στο αγριεμένο πλήθος, που για τρεις ημέρες τον βασάνιζαν ανελέητα. Κατόπιν οδηγήθηκε στον τόπο του μαρτυρίου του, όπου μετά από προσευχή που έκανε, αποκεφαλίστηκε στις 11 Ιουλίου 1722 μ.Χ.
ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΣΥΝΑΞΑΡΙΣΤΗΣ
Ο ΑΓΙΟΣ ΝΕΟΜΑΡΤΥΣ ΧΡΗΣΤΟΣ Ο ΚΗΠΟΥΡΟΣ
AΓΙΟΣ ΝΕΟΜΑΡΤΥΣ ΧΡΗΣΤΟΣ Ο ΚΗΠΟΥΡΟΣ
Ο νεομάρτυρας αυτός καταγόταν από την Αλβανία.
Σε ηλικία 40 χρονών πήγε στην Κωνσταντινούπολη και έκανε το επάγγελμα του κηπουρού.
Κάποια μέρα φιλονίκησε με έναν Τούρκο για την τιμή των μήλων που πουλούσε.
Συνελήφθη και οδηγήθηκε στον κριτή, συκοφαντούμενος, ότι είπε ότι θα γίνει Τούρκος.
Τότε τον έριξαν στη φυλακή, χωρίς ψωμί και νερό, και τον βασάνισαν σκληρά.
Στην ίδια φυλακή βρισκόταν και ο λόγιος Καισάριος Δαπόντε, που παρακολούθησε τα βασανιστήρια του Αγίου και αργότερα έγραψε το μαρτύριο του. Ο Χρήστος παρέμεινε σταθερός στην πίστη των πατέρων του και αποκεφαλίστηκε στις 12 Φεβρουαρίου 1748 μ.Χ. στην Κωνσταντινούπολη.
ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΣΥΝΑΞΑΡΙΣΤΗΣ
Ο ΟΣΙΟΣ ΣΩΦΡΟΝΙΟΣ Ο ΑΓΙΑΝΝΑΝΙΤΗΣ
Ο ΟΣΙΟΣ ΣΩΦΡΟΝΙΟΣ Ο ΑΓΙΑΝΝΑΝΙΤΗΣ
Ο Όσιος Σωφρόνιος ο Αγιορείτης γεννήθηκε στην Ήπειρο από γονείς ευσεβείς το 18ο αιώνα μ.Χ. Από μικρός διακρινόταν για την σεμνή ζωή του και τον σεβασμό του στα θεία.
Όταν ήλθε σε ηλικία γάμου, οι γονείς του τον πάντρεψαν παρά τη θέληση του με μια σεμνή γυναίκα. Αλλά τη νύχτα του γάμου, έφυγε στο Άγιον Όρος.
Εκεί, στη σκήτη της Αγίας Άννας δοκιμάστηκε και εκάρη μοναχός. Αργότερα χειροτονήθηκε Ιερέας και έφτασε σε μεγάλα ύψη αγιότητας.
Η ζωή του υπήρξε ενάρετη και αγγελική. Η πνευματική του τελειότητα ήταν παράδειγμα όχι μόνο στους αδελφούς της Σκήτης της Αγίας Άννας, αλλά και σ' όλο το Άγιον Όρος. Έτσι οσιακά αφού έζησε, απεβίωσε ειρηνικά.
ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΣΥΝΑΞΑΡΙΣΤΗΣ
Ο ΑΓΙΟΣ ΜΑΡΤΥΣ ΤΡΥΦΩΝ ΤΗΣ ΣΕΚΙΣΤΑΣ ΜΠΕΡΑΤΙΟΥ
Ο ΑΓΙΟΣ ΜΑΡΤΥΣ ΤΡΥΦΩΝ ΤΗΣ ΣΕΚΙΣΤΑΣ ΜΠΕΡΑΤΙΟΥ
Η ζωή και το έργο του Αγίου Τρύφωνα δεν είναι γνωστά.΄Καταγόταν από τη Ζωηρία και μαρτύρησε δι΄αγχόνης κάτω από μια ιτιά στη Σέκιστα Μπερατίου το 313μ.Χ.
Το λείψανό του βρέθηκε έπειτα από όραμα το 1848.
Ένα μέρος από το λείψανό του φυλλάσεται σε μονή στη Σέκιστα (πρώην Ιτέα) που φέρει το όνομά του.
Η μνήμη του εορτάζεται στις 19 Δεκεμβρίου και δεν πρέπει να συγχέεται με τον Άγιο Τρύφωνα που εορτάζεται στις 1 Φεβρουαρίου.
(αποσπάσματα από το βιβλίο “ΑΓΙΟΙ ΤΗΣ ΗΠΕΙΡΟΥ” του Κων/νου Ηρ.Δεσπότη-Εκδόσεις Παρακαταθήκη- Θεσσαλονίκη 2009- β΄ έκδοση)
Ο ΑΓΙΟΣ ΜΑΡΤΥΣ ΔΑΝΑΞ
Ο ΑΓΙΟΣ ΜΑΡΤΥΣ ΔΑΝΑΞ
Ὁ Ἅγιος μάρτυρας Δάναξ καταγόταν ἀπὸ τὴν πόλη Αὐλῶνα τοῦ Ἰλλυρικοῦ καὶ ἦταν ἀναγνώστης τῆς Ἐκκλησίας ἐκείνης.
Ὅταν κάποτε ὅρμησαν μέσα στὴν Ἐκκλησία οἱ εἰδωλολάτρες, ὁ Ἅγιος πῆρα τὰ ἱερὰ ἐκκλησιαστικὰ σκεύη καὶ κειμήλια, γιὰ νὰ τὰ διασώσει καὶ νὰ μὴν πέσουν στὰ χέρια τῶν ἀπίστων καὶ τὰ βεβηλώσουν καὶ τὰ διαφύλαξε σὲ τόπο ὀχυρὸ πέντε μίλια ἀπὸ τὴν πόλη πρὸς τὴ θάλασσα.
Οἱ ἄπιστοι ὅμως τὸν συνέλαβαν καὶ τὸν πίεζαν μὲ κάθε τρόπο νὰ θυσιάσει στὸ θεὸ Διόνυσο. Ὁ Ἅγιος ὅμως δὲν ὑποχωροῦσε στὶς πιέσεις, ἀλλὰ ἔμενε ἀκλόνητος καὶ σταθερὸς στὴν πίστη τοῦ Χριστοῦ.
Τότε οἱ εἰδωλολάτρες ἀπέκοψαν τὴν τίμια αὐτοῦ κεφαλή, τὸ δὲ τίμιο λείψανο αὐτοῦ τὸ ἔριξαν στὴ θάλασσα.
ΜΕΓΑΣ ΣΥΝΑΞΑΡΙΣΤΗΣ
ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΔΟΝΑΤΟΣ ΚΑΙ ΘΕΡΙΝΟΣ
ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΔΟΝΑΤΟΣ ΚΑΙ ΘΕΡΙΝΟΣ
Ελάχιστες είναι οι πληροφορίες για την ζωή και τον τόπο καταγωγής των μαρτύρων.
Μαρτύρησαν κατά τον διωγμό του Δεκίου το 249-251 μ.Χ., γιατί αρνήθηκαν να θυσιάσουν στα είδωλα κι ομολόγησαν την πίστη τους στον Χριστό.
Αποκεφαλίσθηκαν στις 23 απριλίου του 250 μ.Χ.
(αποσπάσματα από το βιβλίο “ΑΓΙΟΙ ΤΗΣ ΗΠΕΙΡΟΥ” του Κων/νου Ηρ.Δεσπότη-Εκδόσεις Παρακαταθήκη- Θεσσαλονίκη 2009- β΄ έκδοση)
Ο ΑΓΙΟΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΑΙΣΑΡ
Ο ΑΓΙΟΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΑΙΣΑΡ
Ήταν ένας από τους 70 Αποστόλους, συνεργάτης των πτωτοκορυφαίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου.
Χειροτονήθηκε επίσκοπος Κορώνης και Μεσσηνίας και μετά ήρθε κι εγκαταστάθηκε στο Δυρράχιο.
Υπέμενε πολλά από τους ειδωλολάτρες για την θερμή του πίστη στο Χριστό.
Η μνήμη του εορτάζεται στις 8 Δεκεμβρίου.
(αποσπάσματα από το βιβλίο “ΑΓΙΟΙ ΤΗΣ ΗΠΕΙΡΟΥ” του Κων/νου Ηρ.Δεσπότη-Εκδόσεις Παρακαταθήκη- Θεσσαλονίκη 2009- β΄ έκδοση)
Ο ΑΓΙΟΣ ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΣ ΑΣΤΕΙΟΣ
Ο ΑΓΙΟΣ ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΣ ΑΣΤΕΙΟΣ
Ὁ Ἱερομάρτυς Ἀστεῖος, ἔζησε κατὰ τὴν ἐποχὴ τοῦ αὐτοκράτορα Τραϊανοῦ καὶ ἡγεμονίας τοῦ Ἀγρικόλαου.
Συνελήφθη ἀπὸ τοὺς ἄρχοντες τῆς πόλης τοῦ Δυρραχίου καὶ ἐπειδὴ δὲν θυσίασε στὰ εἴδωλα, ὁδηγήθηκε στὸν ἡγεμόνα.
Ἐκεῖνος πρόσταξε καὶ ἔδειραν χωρὶς ἔλεος τὸν Ἅγιο. Ὁ Μάρτυς ὅμως παρὰ τὰ μεγάλα βασανιστήρια, ἔμεινε σταθερὸς καὶ ἀκλόνητος στὴν πίστη του.
Τότε οἱ δήμιοι μὲ ἐντολὴ τοῦ ἡγεμόνα τὸν γέμισαν μέλι καὶ τὸν κάρφωσαν σὲ ξύλινο σταυρό. Τὸ μαρτύριο πάνω στὸν σταυρὸ ἦταν πολὺ μεγάλο, μὲ δεδομένο ὅτι ἦταν καλοκαῖρι καὶ ἡ ζέστη μεγάλη.
Ἐκεῖ λοιπὸν ὁ Ἅγιος Ἀστεῖος ἐνοχλούμενος ἀπὸ τὶς σφῆκες, παρέδωσε τὸ πνεῦμα του στὸν Θεό.
ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΙΣΑΥΡΟΣ , ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ, ΙΝΝΟΚΕΝΤΙΟΣ, ΦΗΛΙΞ, ΕΡΜΕΙΑΣ ΚΑΙ ΠΕΡΕΓΡΙΝΟΣ
ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΙΣΑΥΡΟΣ , ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ, ΙΝΝΟΚΕΝΤΙΟΣ, ΦΗΛΙΞ, ΕΡΜΕΙΑΣ ΚΑΙ ΠΕΡΕΓΡΙΝΟΣ
Όλοι αγωνίστηκαν για το Χριστό στην Απολλωνία, όταν αυτοκράτορας ήταν ο Νουμεριανός (283-284 μ. Χ.).
Οι τρεις πρώτοι ήταν Αθηναίοι και ασπάσθηκαν τη χριστιανική πίστη που με τόση θερμότητα είχε κηρύξει ο Απ. Παύλος στους αρχαίους Αθηναίους.
Αφού συνδέθηκαν αδελφικά εν Χριστώ και με τους άλλους τρεις, όλοι μαζί ήταν πρότυπο εφαρμογής των εντολών του Κυρίου, δείχνοντας έτσι τη μεγάλη αγάπη τους σ' Αυτόν.
Άλλωστε, ο ίδιος ο Κύριος είπε πώς θέλει να τον αγαπουν αυτοί που τον ακολουθούν: «Εάν αγαπάτε με, τας εντολάς τας εμάς τηρήσατε»" (Ευαγγέλιο Ιωάννου, ιδ' 15.). Δηλαδή, αν με αγαπάτε, τηρείστε τις εντολές μου και δείξτε έτσι ότι η αγάπη σας για μένα είναι αληθινή και ειλικρινής.
Η ζωή λοιπόν των έξι αδελφικών φίλων, καταγγέλθηκε στον έπαρχο Τριπόντιο. Αυτός με κάθε τρόπο προσπάθησε να τους κάνει να θυσιάσουν στα είδωλα. Μάταια, όμως. Αυτοί ομολόγησαν Χριστόν εσταυρωμένον. Τότε τους υπέβαλε σε μια σειρά από σκληρά βασανιστήρια.
Αλλά με θαυμαστό τρόπο έμειναν αβλαβείς από αυτά και κατόρθωσαν να φέρουν πολλούς στη χριστιανική πίστη. Τελικά τους αποκεφάλισαν.
ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΣΥΝΑΞΑΡΙΣΤΗΣ
